دل سهراب

حس کنیم سادگی کبوتران آسمان را

حس کنیم غربت اشک ابرها را

و بفهمیم چرا بیداریم

و نشانیم سلیمان را در بیشه نور

و بخوانیم تداعی دل سردش را

چون که ما دوست نداریم بمانیم در این دشت کویر

بین آفاق وزمین

بین افسوس وریا

بین احساس گناه

بین دل های سیاه

و نبینیم غربت چشم دو عاشق

و نمیریم در این غروب هفت رنگ سیاهی

نگران دل افسون بشویم

شاخه خشگ گیاه

برگ ریزان خزان

نغمه سرد ریا

همه را بشناسیم

و بدانیم نداریم بهاری یک گل

نفس صبح بهار

نغمه عشق وصفا

با صدای دل سهراب می آید به زبان

                                                          نسترن